YARGITAY

2. HUKUK DAİRESİ

Esas Numarası: 2025/3494

Karar Numarası: 2025/10426

Karar Tarihi: 01.12.2025

SAYISI : 2022/473 E., 2025/279 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/645 E., 2021/810 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin reddedilen tazminat istemi, kadın lehine maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir. Yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince kadının davanın devamı sırasında bir fabrikada işçi olarak asgari ücret karşılığı çalışmaya başladığı , sabit bir gelirinin bulunduğu ,erkeğin de işçi olarak çalışıp gelirinin 2.300,00 TL olduğu , tarafların gelirlerinin birbirine denk olduğu , tarafların evli kaldıkları süre , yaşları ve kadının hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde 2012 yılından bu yana düzenli çalışmalarının bulunduğu anlaşılmakla şartları oluşmayan yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise tarafların sosyal ve ekonomik durumu, geliri,mahkemece verilen boşanma kararının kesinleşmemiş olması nedeniyle Uyap sisteminde davalıya ait SGK kayıtlarının incelenmesinde; istinaf karar tarihi itibariyle bir işte çalışmadığı, işveren tarafından sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmakla davacının ekonomik durumunun kadına göre daha iyi olup boşanma ile kadın yoksulluğa düşeceğinden kadın yararına yoksulluk nafakası hükmedilmesi gerektiği sonucuna varılarak kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de toplanan delillerden erkeğin asgari ücret ile çalıştığı, kadının dava tarihinden sonra işe girdiği, İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde çalıştığı ve kadın ile erkeğin gelirlerinin birbirine denk olduğu, kaldı ki Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde çalışmadığı gözükse de işten çıkış kodunun istifa olup kadının kendi isteği ile işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesinde aranan koşullar somut olayda kadın yararına gerçekleşmemiştir. Hal böyle olunca kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davacı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.